تبليغاتX
آفرینش
این وبلاگ برای یادگیری وبه اشتراک گذاشتن یافته های ادبی میباشد

 

 

 

آخرین پرنده که می پرد

 

نگاه ابر را از نمناکی چشم هات عبور میدهد

 

وساق های لاغر میخک

 

کنار کهنگی این چهارچوب

 

آه می کشد

 

تنها چند متر آنطرف تر

 

شاخه های آلوچه

 

برخطوط دفتر خاطرات سرک می کشند

 

وهفت سالگی

 

بی که بداند مرا

 

 بی دغدغه وعشق

 

گاه با تیر کمان دنبال کلاغ های باغ میدود

 

گاه پای قصه های مادر بزرگ خوابش می برد

+ نوشته شده در  سه شنبه 19 تیر1386ساعت 10:57 بعد از ظهر  توسط ناصر غفاری | 

 

 

  شبانه 

 

ترق ترق تگرگه

 

صدای باد وبرگه

 

رو پشت بوم روایوون

 

تو کوچه وخیابون

 

ترق ترق صدا بود

 

صدای بچه ها بود

 

صدای سنگ وشیشه

 

 صدای داس وریشه

 

ترق ترق صدای

 

 ترگ گرفتن دل

 

دلی که با شکستن

 

 همیشه آشنا بود

 

ترق ترق تو هستی

 

که روبروم نشستی

 

برای دیدن من

 

تو آینه چله بستی

 

((آجستم وواجستم))

 

زدم آینه شکستم

 

آهای مردم دنیا

 

من از زندگی خستم

 

ترق ترق صدا بود 

 

صدای خود شکستن

 

تو فصل دل سپردن

 

از همه کس گسستن

 

ترق ترق شبانه است

 

یه حرف عاشقانه است

 

برای شب شکستن

 

این بهترین بهانه است

 

ترق ترق تفنگه

 

صدای طبل جنگه

 

دشمن من خونی ِ

 

رفیق جون جونی ِ

 

ای خدا داغونش کن

 

زار وپریشونش کن

 

از خونه بیرونش کن

 

راهی زندونش کن

 

+ نوشته شده در  شنبه 16 تیر1386ساعت 8:25 بعد از ظهر  توسط ناصر غفاری |